Een droomcruise langs de Nijl

Om het reisverslag chronologisch te lezen : klik eerst op de pijl hieronder en scroll dan helemaal naar beneden !

's Nachts om 0u15 werd het anker gelicht en werd er koers gezet naar Luxor waar we de volgende morgen onze vlucht naar Zaventem zouden nemen. Onze vakantie zat er bijna op dus zat er maar één ding op en dat was voluit genieten van onze laatste stralende dag aan boord van de Queen Isis, en neem het maar van mij aan : dat déden we !
Egypte heeft mij bekoord, in vele opzichten. Zijn klimaat, zijn schatten aan oude monumenten, zijn volk : goedlachs, hun grappige humor, hun levensritme... ik heb er allemaal van mogen proeven en daar ben ik dankbaar om... 't wordt efkes wennen als ik weer thuis kom !

Onze laatste uitstap was in de namiddag. Met de motorboot vaarden we langs een smalle zijarm van de Nijl naar een Nubisch dorp. De tocht was een streling voor alle zintuigen... het was gewoonweg een "plaatje" waar je voorbijgleed ! Eens voet aan wal gezet werden we gastvrij onthaald door de bewoners met een drankje, een stukje brood, wat kaas. De huizen zijn opgetrokken in een soort baksteen maar hebben geen dak, een mengeling van palmbladeren en riet overdekt grotendeels het huis. De vloer is gewoon zand dat hier en daar met tapijten is bedekt. In onze ogen lijken deze mensen arm maar ik denk dat zij door het klimaat en hun levenswijze minder behoeften hebben dan wij. Het was daar echt een plek om tot rust te komen, deze mensen leven zo dicht bij de natuur... voor mij was dit een mooie afsluiter.

Daarna werden we met motorbootjes tot bij de tempel van Filay gebracht. Eén van de monumenten die men later verplaatst heeft (zo'n 300m) om het te behoeden tegen het water.

Later kregen we een prachtig uitzicht over het Nassermeer van aan de Aswandam. Aswan is de meest zuidelijke stad van het oude Egypte en telt momenteel zo'n 300.000 inwoners. Langs beide zijden van de Nijl heb je zo'n 25km brede strook van vruchtbare grond. Talrijke irrigatiekanalen vertrekken vanuit het Nassermeer om de aarde te bevloeien.

'S Morgens bezochten we de granietgroeve van Philae met de obelisk van Filay.

In de late namiddag stond er nog een zeiltochtje op de Nijl op het programma. Van elke gelegenheid probeert de plaatselijke bevolking gebruik te maken om hun koopwaren (hoe klein ook) aan de man te brengen. Voor ons westerlingen is deze manier van handel drijven erg opdringerig maar dit is nu eenmaal hun "way of life". Wij zijn het niet gewoon om geen vaste prijs te kennen maar hem eerst te moeten bedingen.
Op de Nijl peddelen er ook jonge kinderen in hele kleine bootjes rond. Zij weten zich op een handige manier aan de zeilboten vast te ankeren en dan zingen ze voor de toeristen hun liedjes in de hoop wat muntstukken in hun sloepje te vangen. Als dank krijg je een stralende glimlach en weg zijn ze, op naar de volgende boot.

Veel te vlug was het tijd om terug te keren naar Aswan. Hoe raar het ook mag klinken, wij begonnen opnieuw aan een alles behalve eentonige, vier uur durende tocht door de woestijn. De zon stond inmiddels hoog aan de hemel en wierp een goud-gele gloed over de uitgestrekte vlakte.

Net als de tempel van Ramses II ligt ook de prachtige tempel (foto) van Nefertari vlak bij het Nassermeer. Dit kunstmatige meer is zo'n 500km lang. Het heeft ruim 3 jaar geduurd eer het volgelopen was met water.

Aan de ingang van de tempel van Ramses II (een indrukwekkend complex), staan 4 kolossale beelden van 20m hoog. Je vraagt je voortdurend af hoe men dit kon realiseren in een tijd waar er van machinale werktuigen nog geen sprake was !

Om 3u15 's morgens al ooit eens telefoon gehad ? Wij wel : de wekdienst ! Om 4u gewapend met onze ontbijtbox met z'n allen de bus op om in konvooi en onder militaire begeleiding een 4u-durende tocht aan te vatten, de woestijn in, recht naar Abu Simbel. Het heeft iets heel aparts om door de woestijn te rijden, overal zand, zo ver als je maar kijken kunt en om kwart voor zes was ze daar, als een vuurrode bal aan de horizon... een prachtige zonsopgang !

Inderdaad, een gezellige avond aan boord, inclusief een bar-bezoek. Echt waar, Johan dronk maar één pintje (allé pint), of was het iets anders, we zullen het nooit weten, maar 's nachts overmeesterden ziektekiemen hem helemaal ! Hij had maar één optie : het bed houden en een dagje vasten...
's Morgens bezochten we Edfu met de Horustempel, de best bewaarde in Egypte. Op tijd inschepen was de boodschap want rond 11u hadden we een boottocht van 7u voor de boeg, recht naar Kom Ombo. Onder een stralende hemel was het genieten geblazen op het dek en je ogen uitkijken op die prachtige oevers van de Nijl.
Bij het invallen van de duisternis brachten we nog een kort bezoekje aan de tempel van Kom Ombo, vlak bij de aanlegplaats. Joepie en 's avonds was er al eentje die zich aan een "sobere" maaltijd kon wagen... ! Gelukkig maar want de volgende dag stond er een prachtige trip op het programma !

Later op de dag reden we in konvooi en onder begeleiding van militairen naar Esna waar onze Queen Isis ondertussen lag aangemeerd. Er wachtte ons een aangename avond aan boord, terug naar de werkelijkheid en eens luilekker genieten van het cruise-leventje ! België was héél ver weg !!

Dit is één van de twee grootste obelisken die je er vindt.

Woorden schieten gewoon te kort bij al dit moois. Je moet het gewoon zien, de atmosfeer voelen, zelfs de toeristen lijken in het niets te verdwijnen naast dit immens staaltje van architectuur. Hier de lotusbloem, een symbool dat je vaak terugziet.

Na onze 2e nacht aan boord lagen we nog steeds voor anker in Luxor. Bij het krieken van de dag verlieten we het schip, op weg naar de volgende verwondering... de tempel van Karnak. Dit is een uitgestrekt complex van ruïnes met centraal de Amontempel (de oppergod).Je gaat binnen langs twee gigantische rijen sfinxen, indrukwekkend !

's Avonds bij valavond bezochten we de tempel van Luxor, gebouwd door o.a. Ramses II. Metershoge muren waar oneindig veel afbeeldingen in gegraveerd waren die het leven en de mythologie van Egypte vertellen. Hoe donkerder het werd, hoe sfeervoller het was.

In de namiddag werden we getrakteerd op een rondrit met de paardenkoets. Gedurende een 2 uur durende tocht kregen we een beeld van het leven in de stad en op het platteland (een schril contrast)!Verkeerslichten en dito -borden heb ik nauwelijks gezien. Het verkeer in de stad lijkt wel één grote mierennest van toeterende auto's, paardenkoetsen die zich overal doorwriemelen, voetgangers die zich op de meest ondenkbare plaatsen tussen dit alles begeven en fietsers die zich zo waar nog een plekje weten te veroveren in die chaos ! Iedereen lijkt voortdurend in beweging en toch blijkt alles wonderwel in elkaar te passen. Hier zie je geen agressie in het verkeer, geen opgefokte mensen... de Egyptenaar, hij schept zijn dag en gaat er gewoon door...

Onze ontdekkingstocht door het oude Egypte ging verder een eindje verderop. Hier zie je nog zo'n pareltje van ware architectuur : De tempel van Hatsjepsoet de enige vrouw op de troon der farao's. Je valt warempel van de ene verbazing in de andere... dit is simpelweg genieten !

Vervolgens ging het per autocar naar de Vallei der Koningen een ware archeologische goudmijn ! Zo'n 70 tal graven zijn reeds blootgelegd. Een grote blikvanger is het graf van Nefertari, de echtgenote van Ramses II. Er zijn prachtige muurschilderingen te bewonderen. Het leger is op alle toeristische plaatsen zichtbaar aanwezig (met de bajonet op het geweer), het geeft een vreemd gevoel van zo wel veiligheid als onveiligheid maar gelukkig overweldigt het prachtige uitzicht je zodanig dat je 'die' werkelijkheid gelukkig snel vergeet.

Uitslapen was er op deze reis niet bij maar daarom niet getreurd, wat we allemaal te zien kregen was méér dan de moeite van uit je bed komen waard ! We begonnen voorzichtig met een uitzicht op de kolossen van Memnom... een eerste verwondering die alleen maar in crescendo zou gaan !

De "Queen Isis" was zijn sterren waard, een echt drijvend hotel met alles er op en er aan. Een gezellige receptie waar we na elke uitstap onthaald werdeen met een fris geurend doekje (zoals bij de Chinees maar dan koud) en een heerlijk verfrissend limoendrankje en dat deed deugd !
De buitentemperaturen schommelden tussen 25 en 30 graden ! Er was een sfeervolle bar, een ruim restaurant, een zonnedek met ligstoelen en een klein zwembad, een overdekt terras en kajuiten met badkamer en airco en waar de oevers van de Nijl als een plaatje aan je raam voorbijgleden...! Het leven kan zalig zijn !

En daar lag hij dan te blinken onze 5-sterrenboot de "Queen Isis" ! Hier staan de beste stuurlui beter niet aan wal want je moet wel over een heus stukje stuurmanskunst beschikken om deze kolos veilig door alles heen te loodsen ! Er varen zo'n 300-tal cruiseschepen op de Nijl. De plaatselijke bevolking maakt er een sport van om met kleine roeibootjes tussen de boten te laveren als deze aangemeerd liggen. Zo proberen zij hun koopwaar aan de man te brengen. Een echt huzarenstukje !

Op 14 maart was het zo ver... na een paar kleine versnellingskes van het hartritme (hé Kristof hoe zou dat komen ?!) namen we samen de trein in Gent Sint Pieters richting Brussel Nationale Luchthaven.
Daar liep alles op wieltjes (behalve de koffers van pa en ma), voor we het goed en wel beseften was de check-in gebeurd en konden we richting douane... Oeps... Johan had een schaartje in zijn handbagage (de sukkelaar had daar niks mee te maken), en ik bleef maar "piepen" zodat ze mij even apart wilden nemen voor een grondig nazicht ! Waar er rook is, was er in dit geval geen vuur en dus werd ik weer overgedragen aan mijn medereizigers.
Na een rustige vlucht van een goede 5u streken we neer op Egyptische bodem, op de luchthaven van Luxor. Na de nodige identiteitscontrole konden we al vlug genieten van de Egyptische breed-glimlachende behulpzaamheid die daarna uiteraard beloond diende te worden (Baksjies!). Met z'n allen de bus op en weg waren we, nieuwsgierig naar wat ons allemaal nog te wachten stond !